ADA : Femmes et nouvelles technologies  - Femmes et  IT - Femmes et TIC
 

zoek

Newsletter

 
 

In dezelfde rubriek:

Interview met Sabine, helpdeskmedewerkster bij KBC Verzekeringen

Interview met Marleen, webmaster bij XI Multimedia Solutions

Interview met Erna, analist-programmeur bij Smart solutions

Interview met Rose, lesgeefster netwerkbeheer bij Technifutur

Interview met Concilia Bagaragaza, analist-programmeur bij Seneffe l’Interactive

Interview met Fabienne, webmaster bij Intrasoft

Interview met Yannick Renotte, analist-programmeur bij Sylis

Interview met Yin, PC-techniekster

Interview met Stéphanie Malchair, ERP-consultant bij Ordiges

Interview met Angélique Eloy, PC/netwerkbeheerder

Portret van twee vrouwelijke ICT-coördinatoren

Portret van een databasebeheerder bij KBC Bank

Interview met Caroline, informatiearchitecte bij de KBC-groep

Anne Stevens, SAP projectleidster & ERP projectleidster sinds 5 jaar

Interview met Isabelle, databasebeheerster bij Ezos

Interview met Belgin, PC-techniekster bij Gecotec, een bedrijf voor IT-diensten

 
Click hier om de rubriek af te drukken

Interview met Machtelt Garrels, Linux consultant

"Vrouw zijn in een mannenwereld is voor mij altijd heel normaal geweest. Alle human resources managers geloofden steeds dat ik kon wat ik beweerde. Ik praatte soms nachtenlang met een groep heel intelligente programmeurs die mij heel veel over Linux hebben geleerd. Pas nadat ik Linux tot in de vingertoppen beheerste liet iemand mij Windows95 zien. Ik besefte onmiddellijk dat dat niks voor mij was."

Machtelt Garrels, alias Tille, is één van de zeldzame vrouwelijke Linux-consultants van België. Ze is handelsvertegenwoordigster en geeft tegelijk les en technische ondersteuning in Linux. ADA ontmoette haar tijdens een Linux Intstall party op de Digitale Ontmoetingsdagen 2002.


Machtelt Garrels

Hoe ontdekte je je passie voor informatica?
Als kind was ik vrij creatief, van breien tot Lego Technics en elektrische treintjes, en ik hielp mijn vader met verbouwingen, waardoor ik heel wat opstak over elektriciteit. Tussen mijn 11 en 14 kreeg mijn vader van de school waar hij werkte soms een computer mee naar huis. Ik speelde er vooral Pac-Man mee, maar mijn vader leerde me ook hoe ik eenvoudige bewerkingen kon programmeren in Basic.

Toen ik 16 was, kregen we op school wekelijks 1 uur informatica. We leerden hoe we in Turbo Pascal statistische bewerkingen en wiskundige integralen konden programmeren. Ik vond het best leuk, maar deed het alleen op school want thuis hadden we toen (1991) nog geen computer.

Welke opleiding heb je na je schooltijd gevolgd?
M’n vader wou dat ik net als hij burgerlijk ingenieur werd, maar ik slaagde niet voor het toelatingsexamen. Ik schreef me in voor industrieel ingenieur en koos de richting elektro-mechanica. We waren slechts met 5 meisjes op 65 studenten.

Had je problemen met die ondervertegenwoordiging van meisjes?
Nee. Al van toen ik klein was trok ik liever met jongens op. Ik hield niet zo van dat kliekjesgedoe onder meisjes.

Is je passie voor informatica toen ontstaan?
Nee. Ik haatte computers in die tijd, want ik had een vriendje dat meer aandacht had voor stomme spelletjes op de computer dan voor mij.

Wanneer kreeg je dan belangstelling voor computers?
Ik maakte mijn studies niet af. Ik werd zwanger in het 3de jaar en na de geboorte van m’n dochter werd het me te lastig om mijn studies te combineren met een gezin. Samen met mijn man en enkele vrienden startten we een cybercafé en de Internet-provider Hookon, maar het leverde vooral veel werk en weinig geld op. Toch vond ik computers dankzij het Internet plots heel interessant. Ze leken opeens een doel, een bestaansreden te hebben.

Na de scheiding met mijn man ging ik in Leuven wonen en vond ik snel werk als support bij de enige Internetprovider voor privé-gebruikers die Leuven toen rijk was. In Leuven leerde ik een Linux-goeroe kennen die ondertussen mijn tweede man is geworden. Volgens hem ben ik de enige vrouw die met hem kan meepraten en zijn behoefte begrijpt om van ’s morgens to ’s avonds over computers te praten.

Ondervond je als vrouw moeilijkheden tijdens je professionele loopbaan?
Nee. Vrouw zijn in een mannenwereld is voor mij altijd heel normaal geweest. Er was een periode waarin ik tientallen sollicitatiegesprekken aflegde, gewoon als tijdverdrijf, om zo’n beetje een idee te krijgen van mijn marktwaarde. Ik deed dat altijd goed verzorgd en in rok, zonder als vamp over te komen. Alle human resources managers geloofden steeds dat ik kon wat ik beweerde en ook op de tests kon ik voldoende antwoorden. Mijn CV was voor vele managers zo interessant dat ik kon kiezen waar ik wou werken.

Hoe ontstond je belangstelling voor Linux en "open source"?
Omdat we destijds als studenten geen geld hadden draaide de Internetprovider Hookon onder Linux. Via IRC (Internet Relay Chat) praatte ik soms nachtenlang met een groep heel intelligente en aardige programmeurs die mij heel veel over Linux hebben geleerd. Na al die jaren ben ik nog steeds omringd door deze groep Linux "nerds". Als ik iets niet weet zijn ze steeds bereid hun kennis met mij te delen.

Hoe verliep je contact met de ’meer populaire’ besturingssystemen?
Pas nadat ik Linux tot in de vingertoppen beheerste liet iemand mij Windows95 zien. Ik besefte onmiddellijk dat dat niks voor mij was. Met een dergelijk besturingssysteem ben je gewoon niet langer de baas over je computer. Ik besloot resoluut de strijd aan te binden met de autocraten die misbruik maken van Jan Modaal door frustrerende softwareprogramma’s te produceren.

Leeft de gender & IT kwestie ook binnen de Linux gemeenschap?
In 2002 schreef Val Henson van LinuxChix het document HOWTO Encourage Women in Linux. Omdat ik nogal wat moeite had met de vele DO’s and DON’T’s in dit document besloot ik zelf een gids voor beginnende linux gebruikers te publiceren. Zowel mijn Women in Linux HOWTO als de tekst van Henson weekten heel wat reactie los. Vooral niet-Amerikaanse vrouwen blijken de meningen uitgedrukt in Henson’s tekst niet echt te delen. LinuxChix vinden mijn tekst dan weer seksistisch omdat ik ’babe’ genoemd worden helemaal niet zo’n scheldwoord vind. Toch raar om dit te horen van een groep die zich ’chix’ (=meiden) laat noemen...

De zogezegde ’typisch vrouwelijke’ kenmerken als ’bereidwilligheid om te delen’ en ’minder competitief’, zijn ook de kenmerken van de open source filosofie. Vrouwen zouden dan toch goed moeten aarden in deze beweging?
Spijtig genoeg leeft er in de open source beweging heel wat snobisme en machogedrag in de aard van: "Ik ben geweldig omdat ik m’n weg ken in open source en ik kan me een zeker misprijzen veroorloven jegens de ’Windows users’ omdat die niet echt begrijpen wat ze doen". Ook vrouwen doen hier vaak aan mee, en deze nefaste houding schaadt het imago van de Linux gemeenschap. Dit is immers niet de democratische en beschikbare houding die de open source beweging zich naar de buitenwereld toe aanmeet. Natuurlijk heb je binnen opensource ook veel mensen die volledig normaal doen en vrijgevig zijn in het uitwisselen van hun kennis.

Waar ben je momenteel zoal mee bezig? Wat zijn je toekomstplannen?
Ik vind dat er een gebrek is aan vrij downloadbare cursussen over eenvoudige onderwerpen voor beginners. In de wereld van open source is constant behoefte aan mensen die allerlei documenten schrijven en bijwerken, dus probeer ik m’n steentje bij te dragen. Ik heb een nieuwe Linux User Guide geschreven die net onder de publieke licentie GPL is gepubliceerd in het Linux Documentation Project. Mijn versie vervangt de huidige versie die van 1996 dateert en in informatica/Linux-termen heel oud en achterhaald was. Met het up-to-date houden van dit werk ben ik wel een tijdje zoet.

Ik wou graag fatsoenlijk leren programmeren in C en in Java, maar na een inwijding in Java ben ik er voorlopig mee gestopt. Momenteel zoek ik inspiratie om een cursus "programmeren in Bourne Again shell (*)" te schrijven.

Ik heb gezworen dat ik mijn best zou doen om de aanpassing van Unix in het algemeen en Linux in het bijzonder te stimuleren. Ik probeer dat project te verwezenlijken door cursussen en workshops in Unix/Linux te geven en die activiteit brengt geld in het laatje, voldoende om onafhankelijk te zijn, want dat is uiteindelijk wat ik wilde. Wat de niet zo nabije toekomst betreft, ben ik van plan onafhankelijk te blijven en me vooral te blijven amuseren in m’n werk.

http://tille.soti.org

(*) Shell is de belangrijkste tool voor de interactie met een Linux-systeem

Interview: Elena Lanzoni
Editing: Lize De Clercq





Forum de l'article

 
Attribution-NonCommercial 2.0 Belgium